“เรามีข้อสันนิษฐานว่ามนุษย์โดยทั่วไปเป็นพวกสุขนิยม กล่าวคือมักใฝ่หาสภาวะที่เป็นสุข สบาย ไร้ความทรมานไม่ว่าทางร่างกายหรือจิตใจ

ทว่าในขณะเดียวกัน มนุษย์จำนวนหนึ่งซึ่งมากพอที่จะทำให้เรานึกฉงนก็กลับ ‘เลือก’ ที่จะเดินไปบนเส้นทางที่โรยด้วยขวากหนาม อดทนกับความเจ็บปวดทรมานบางอย่างโดยสมัครใจ และพวกเขาก็ดูมีความสุขเสียด้วยที่ได้ทำสิ่งเหล่านั้น

#หากไม่เคยเจ็บคงไม่ซึ้งถึงความสุข เล่มนี้ กล่าวถึงสิ่งสำคัญ 3 ประการ ได้แก่ ความสุข ความทุกข์ และความหมาย สามสิ่งนี้มีความเกี่ยวข้องเชื่อมโยงและเติมเต็มกันและกันอย่างสมดุล กล่าวคือ

– ความทุกข์ที่เราเลือกเองในบางรูปแบบ และในปริมาณที่พอดี ทำให้เกิดความสุข (เพลงเศร้าที่เราชอบฟังตอนอกหัก, การเล่นกีฬาหนักๆ จนเหนื่อยแทบขาดใจแต่กลับทำให้รู้สึกดีเมื่ออะดรีนาลีนหลั่ง, เซ็กซ์แบบ BDSM ที่สวมบทผู้ถูกกระทำย่ำยีแต่กลับ “ฟิน” สุดใจ)

– ชีวิตที่ดีเป็นมากกว่าชีวิตที่มีแต่ความสุข เพราะชีวิตควรมีความดีงามทางศีลธรรมและการแสวงหาความหมาย

– ความทุกข์เป็นส่วนประกอบสำคัญในการแสวงหาความหมายของชีวิต (การไปถึงเป้าหมายโดยผ่านความทุกข์มักได้รับการยอมรับว่ามีความหมายกว่าเส้นทางที่ปราศจากทุกข์ เช่น การประกอบพิธีกรรมทางศาสนาที่มีลักษณะทดสอบความอดทนอดกลั้น, การมีลูก ซึ่งมักเป็นเรื่องยากลำบากและอุทิศทั้งชีวิต ช่วยเติมเต็มความหมายชีวิตของใครหลายคน)

หนังสือเล่มนี้กระตุ้นความคิดและเปิดมุมมองใหม่ ๆ ที่เราอาจไม่เคยพิจารณามาก่อน เป็นเล่มที่ท้าทายความเชื่อแบบเดิม ๆ ที่มองว่าความทุกข์เป็นสิ่งไม่พึงปรารถนาและควรขจัดมันออกไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และทำให้เราหันมามองเห็นแง่งามในความทุกข์ที่เรากำลังเผชิญอยู่

ไม่ว่ามันจะเป็นบททดสอบหรือส่วนหนึ่งของเส้นทางสู่ความหมายของชีวิตก็ตาม

เป็นเล่มที่อยากแนะนำให้คนที่ชอบการขบคิดเรื่องชีวิตได้อ่านกันค่ะ”