จะดีแค่ไหนหากในวันที่เรารู้สึกว่าชีวิตไม่ได้อ่อนโยนกับเรา และความมืดมนแทรกตัวเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว
ความใจดีและความเข้าใจจากใครสักคน กลายเป็นแสงเล็ก ๆ ที่ช่วยประคับประคองให้เราค่อย ๆ ข้ามผ่านคืนอันยาวนาน
เพื่อรอพบแสงแรกของเช้าวันใหม่ที่สดใสกว่าเดิม

นี่คือเรื่องราวของคนสองคนที่ชีวิตต้อง ‘สะดุด’ ลงเพราะความไม่สมดุลของร่างกายและจิตใจ ซึ่งยากจะอธิบายให้ใครเข้าใจ
‘ฟูจิซาวะ มิสะ’ หญิงสาวที่ต้องรับมือกับอาการพีเอ็มเอสอย่างรุนแรงจนกลายเป็นคนอารมณ์แปรปรวนในทุก ๆ วันนั้นของเดือน
และ ‘ยามาโซเอะ ทาคาโทชิ’ ชายหนุ่มที่ป่วยเป็นโรคแพนิกจนสูญเสียแรงจูงใจในการใช้ชีวิต และไม่สามารถทำเรื่องปกติอย่างการขึ้นรถไฟหรือเข้าร้านตัดผมได้

เมื่อคนแปลกหน้าสองคนที่แบกรับความเปราะบางมาพบกันในฐานะเพื่อนร่วมงาน ความสัมพันธ์เริ่มต้นที่ไม่ใช่ทั้งเพื่อนสนิทและไม่ใช่คนรัก แต่เป็นความรู้สึกของการเป็น ‘เพื่อนร่วมทาง’ ที่ค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะใจดีต่อกันในแบบที่เรียบง่ายที่สุด

‘อีกไม่นานก็เช้า’ คือเรื่องราวเล็ก ๆ ของผู้คนที่ไม่สมบูรณ์แบบที่ช่วยประคับประคองกันผ่านค่ำคืนอันยาวนาน ถ่ายทอดอย่างอบอุ่นแฝงด้วยอารมณ์ขัน ซึ่งบอกกับเราว่าแม้ในคืนที่มืดมิดที่สุด แสงแรกของเช้าวันใหม่ก็ยังรอเราอยู่เสมอ และการที่เราไม่ได้เข้าใจคนอื่นไปทุกอย่าง ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะใจดีต่อกันไม่ได้

___

แม้จะเล่าเรื่องราวความเจ็บปวดและความโดดเดี่ยว แต่ ‘อีกไม่นานก็เช้า’ กลับแฝงไปด้วยอารมณ์ขันที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกผ่อนคลายผ่านบทสนทนาและเหตุการณ์เล็ก ๆ ในชีวิตประจำวันของตัวละคร ความเจ็บปวดในเล่มนี้จึงไม่ใช่สิ่งที่ถูกขยายให้ชวนรู้สึกหนักอึ้ง แต่กลับทำให้เราเข้าใจมันมากขึ้น มองเห็นอีกมุมหนึ่งที่เต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ ชวนให้หัวใจรู้สึกเบาขึ้นทีละนิด พร้อมจุดประกายความหวังอีกครั้ง

เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่จะทำให้ผู้อ่านได้ปลดล็อกความรู้สึกผิดที่บางครั้งอาจไม่รู้จะรับมือกับความทุกข์ของคนอื่นอย่างไร เรื่องนี้ที่ไม่ได้บอกเล่าถึงการรักษาโรค หากชวนค่อย ๆ ปรับมุมมองต่อการอยู่ร่วมกับความไม่สมบูรณ์แบบอย่างค่อยเป็นค่อยไป พร้อมแทรกความอบอุ่นและความหวังตลอดทั้งเรื่องราว

นิยายเรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โดยใช้ชื่อเรื่องว่า All the Long Night และได้เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นไปเมื่อปี 2024 แม้ว่ารายละเอียดระหว่างต้นฉบับนวนิยายกับภาพยนตร์จะมีความแตกต่างกันอยู่บ้าง แต่หัวใจของเรื่องยังคงเดิม นั่นคือการสื่อสารว่าชีวิตอาจไม่อ่อนโยน แต่ตราบใดที่ยังมีคนปรารถนาดีต่อกัน ชีวิตก็คงไม่สิ้นหวังจนเกินไป

การันตีความประทับใจโดยเซโอะ ไมโกะ เจ้าของรางวัลชนะเลิศ Japan Booksellers’ Award ปี 2019 จากเรื่อง ส่งต่อไออุ่นแห่งความหวัง (Soshite, Baton wa Watasareta) เธอมีฝีมือในการเขียนด้วยความเข้าใจมนุษย์ โดยไม่ได้พยายามอธิบายชีวิตหรือตัดสินความเจ็บปวดของใคร ผลงานของเธอมักจะมัดใจผู้อ่านด้วยความเรียบง่ายแต่กินใจ และนักอ่านอาจคุ้นเคยกับผลงานที่บิบลิโอเคยแปลก่อนหน้าอย่าง ‘นิยายเรื่องหนึ่งซึ่งยังไม่ถึงตอนจบ’

ถ้าวันนี้คุณกำลังเหนื่อยล้า และอยากมีเรื่องราวสักเรื่องที่อยู่ข้าง ๆ อย่างเข้าใจ
เราอยากชวนให้เล่มนี้คอยอยู่เป็นเพื่อนคุณ และส่งต่อคำปลอบโยนในวันที่ทุกอย่างมันหนักเกินไปนะคะ

___

อีกไม่นานก็เช้า
夜明けのすべて
เซโอะ ไมโกะ เขียน
ชุติภัค ฉายวิโรจน์ แปล
blueciiel วาดภาพปก